Carme Polo de Franco, esposa de "A súa Excelencia o XeneralÃsimo" . Non lle gusta navegar no "Azor" e sinte especial predilección por Alfonsiño (o ExcelentÃsimo Alcalde da cidade, Don Alfonso Molina). A súa vida transcorre entre as xoierÃas e os anticuarios da cidade -para espanto dos propietarios-, os seus netos e os compromisos ineludibles que o altÃsimo cargo do seu marido lle impoñen. É feliz no Pazo de Meirás, e se por ela fose, permanecerÃan na Coruña máis tempo do que a prudencia obriga. Se xa se celebraban consellos de ministros alÃ, por que non se poderÃan celebrar máis. Ademais, Paco, o seu marido, non deberÃa traballar tanto. Dona Carme porfiaba nisto, como todas as mulleres cos seus homes, tanto traballar, tanto traballar e calquera dÃa, toda España, Ãa ter un desgusto. Hai que ter en conta que a estas alturas do século, 1.958, Paco, o seu marido, ou sexa,  o "XeneralÃsimo" , xa era avó e cumprira os 66 anos.
