31 / Diciembre / 2025

Puxeches con fermosa elegancia a túa voz, o teu corpo e os teus sentimentos a estes versos de despedida. Agora somos nós os que temos que despedirnos de ti e deixas a praia e a lagoa seca de espanto. Ao remate realizas ese aceno limpo de levarche a man á fronte e elevala sobre a cabeza, sen que ninguén cho indicara, abrindo pombas ao horizonte. Repetimos o xesto para ti. Até sempre, compañeiro. Ate sempre, Miguel.